Groene pitch van een groene bitch.

De wereld vergaat. Het goede nieuws: ‘t is eigenlijk alleen de mensheid

Ruim twee weken geleden was ik bij de Climate Comedy Night, georganiseerd door het Hier Klimaatbureau. Heel vermakelijk, zo’n avond met grappen over klimaat… en allerlei andere onderwerpen. Afdwalingen langs Thierry Baudet en het saaie leven van een mossel die 400 jaar op dezelfde plek onder water leeft (en dus heel lang naar een levensecht aquarium mag kijken, saaaai!).

En dan weer wat ‘klimaatpunten’ aanstippen. Heb je je router wel uitgezet? Kook je geen volle ketel water voor 1 kopje thee? Klein bier mensen, want de wereld vergaat! Eén van de cabaretiers vatte het wel leuk samen: “Niet hier, overal!” Wat overal? Nou ja, overal in beweging komen! Actie! Op de barricaden!

Achter de grappen schuilt de ernst

Afbeelding: Anabella Meijer (www.kanai.nl)

De ernst zat bij de avond vol klimaatkomedie soms achter de grappen verscholen. De ernst heeft mij al een tijdje terug bij mijn kladden gegrepen. En daar kan ik echt een groene bitch van worden. Onlangs is het vijfde rapport van het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) uitgekomen, de samenvatting: “We stevenen af op een klimaatcatastrofe”.
Het was in 1972 (!!) dat de gerenommeerde Club van Rome al een serieus signaal de wereld in slingerde met haar rapport ‘Grenzen aan de Groei’. Sinds 1990 heeft het Intergovernmental Panel on Climate Change vijf dikke rapporten uitgebracht waarin steeds steviger gewaarschuwd wordt voor de gevolgen van klimaatverandering. Maar we komen niet (voldoende) in actie!

De vermakelijke, grappige ernst zelf ervaren? Lees dan ook eens de Incomplete tijdlijn van wat we hebben geprobeerd (…voordat we uitstierven).

Collectieve gaap

Een beeldende uitspraak: ‘Het IPCC rapport is een alarmbel die we maar blijven snoozen’, Kobe de Keere (Volkskrant, 18 oktober). Of zoals Martin Wolf het schreef in de – jawel – Financial Times (23 oktober): ‘We reageren met een collectieve gaap’ op dit soort nieuws, terwijl we volgens hem ‘Als de wiedeweerga de wereld naar een andere koers van groei en investeren moeten gaan brengen’.
Ik durf wel te stellen dat deze collectieve gaap een gevolg is van een onuitroeibaar collectief naoorlogs optimisme en een collectieve verslaving aan onze eigen luxe en waan van de dag. De investering in zonnepanelen wordt weggestreept tegen de jaarlijkse, niet te missen zonvakantie. De aankoop van eerlijk en gezond voedsel legt het af tegen goedkope, ongezonde massaproducten. Gemak dient de mens.

Die beroemde halve graad

Ja, wat maakt het nou uit of de opwarming van de aarde op 1,5 of 2 graden uitkomt? ‘We moeten binnen twintig jaar van fossiele brandstoffen af, anders wordt het de tweede helft van deze eeuw gewoon erg ongezellig op deze aardbol,’ zegt Marjan Minnesma, de belangrijkste duurzaamheidsactivist van Nederland (Vrij Nederland, 18 oktober 2014).
De NOS schreef onlangs een aardige samenvatting over de gevolgen van een halve graad meer of minder opwarming. De bottom line: een halve graad maakt groot verschil. Voor Nederland heeft de verwachte zeespiegelstijging directe gevolgen. Maar indirect gaan we zeker ook de effecten merken van wereldwijde hongersnoden, impact op zeeleven, extreme buien en intensere orkanen.

Je zult het misschien niet geloven, maar bij het zoeken naar een nieuw huis, kijk ik tegenwoordig toch even op Overstroomik.nl. Serieus, ik ben bevreesd voor de toekomst, voor mezelf, voor de kinderen van een ander, voor de wereld. ‘Ongezellig’ is een eufemisme voor de toekomstige sfeer op onze aardbol. Het wordt chaos, een catastrofe. Ik heb zelfs al artikelen gelezen waarin men de situatie van klimaatverandering vergelijkt met een derde wereldoorlog. En na het lezen vond ik dat geen understatement. Hoeveel dagen en uren we nog verwijderd zijn van het meest prettige scenario, de 1,5 graden opwarming, zie je op de klimaatklok.

Wat te doen?

Nou ja, even bijkomen van al deze ernstige boodschappen. En dan: in actie! Dat is dan weer wel zo, technisch kan het – die extra halve graad voorkomen – we moeten het alleen willen én doen. Mijn volgende blog gaat over allerlei kleine en grote dingen die jij kunt doen om verschil te maken. En terwijl je daarop wacht… Tracht als ge kunt nog wat vreugde te maken.

Het trio Laïs heeft trouwens een mooi lied met een prachtige tekst over het einde van de wereld gemaakt. Het heet ‘De wereld vergaat’.
Het lied op Youtube
De tekst op Muzikum.eu

Ineke de Jong

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *